vorige maand    volgende maand

Step In The Arena 2016: Afwisseling in de Berenkuil.

Donderdag 4 augustus 2016: Afwisseling. Ik heb het al eens vaker geschreven maar afwisseling maakt de Berenkuil aantrekkelijk. Een paar weken geleden is het Step In The Arena graffiti-festival gehouden. De Eindhovense Berenkuil heeft zijn jaarlijkse gedaantewisseling ondergaan. Ik had veel eerder willen gaan kijken. Maar ja, druk met dingen. Net als de voorgaande keren ben ik vastbesloten alle mooie nieuwe dingen op de foto te zetten en net als altijd geef ik dat na 10 minuten op. Hier en daar knip ik iets dat mij om een of andere reden opvalt.

Ik kijk, slenter wat rond en vind in elke tunneltje en achter elke bocht iets interessants. Zoals een keurige tekening van een schildpad met een hoop afval op zijn rug. Het blijkt een poster te zijn van een organisatie die Parley heet. Adidas schijnt er ook wat mee te hebben want hun logo staat er op. Parley beschouwt plastic als een soort ontwerpfout. Het moet worden vermeden, opgeruimd en door nieuw ontwerp overbodig worden gemaakt. In het Engels samengevat: Avoid. Intercept. Redesign. De poster past goed tussen de alle originele ontwerpen. En een beetje milieubewustzijn kan geen kwaad in het graffiti wereldje.

Ik ga binnenkort weer kijken. Ik weet dat het niet mogelijk is alle grote en kleine verrassingen van de Berenkuil in een keer te ontdekken. Je moet regelmatig een kijkje nemen dan zie je telkens iets dat je de vorige keer niet zag.

afrohead, graffiti uit Eindhovenafrohead, graffiti uit Eindhoven

Kunstwerk los op straat in Eindhoven

Dinsdag 16 augustus 2016: Ik heb mijn klusjes klaar en het is mooi weer. Tijd voor een snelle kunst-expeditie naar Eindhoven. Ik laat de fiets door de Berenkuil rollen. Ik stop wanneer ik iets zie dat opvalt. Iets dat er is bijgekomen of dat me nu pas opvalt. De nette poster van de plastic-bestrijders is grondig weggescheurd. Daar heeft iemand zijn best voor gedaan. Er is ook nog een rode letter A met een rode cirkel overheen gezet. Zijn anarchisten tegenwoordig pro plastic?

IMG_4780Ik sta een beetje in de zon te twijfelen. Er staan een paar erg grote werkstukken. Niet alleen in tunneltjes maar ook op de lange muren van de toegangspaden. Ik loop rond en zet nog een werk in Ikea-geel op de foto. Briks, de letters doen mij aan het stripblad van vroeger, EPPO, denken. Ze zien er eenvoudig uit maar zijn knap gezet. Strakke kleuren, strakke outlines en een subtiele schaduw die het nog strakker maakt. Nog steeds bedenkend hoe ik de grote stukken op de foto zet (eigenlijk heb ik geen zin om ingewikkelde foto's te maken) zie ik de tegel liggen.

 

Midden op de smalle rijbaanscheiding in een tunneltje ligt een kapotte stoeptegel, brokstukjes ernaast. Die is gevallen of gegooid, ik denk gevallen. Op de tegel staat een Afrohead, zo noem ik hem maar. Het is een graffiti figuurtje dat al jaren op allerlei plekken in Eindhoven staat te kijken. Iemand is hem ergens tegen gekomen, wilde hem net als ik nu, meenemen en is moe geworden. Ik twijfel ook. Het is een dikke tegel, zelfs met stukken er af aardig richting 10 kilo.

Dat merk je in een rugzak. Na een dik half uur trappen stap ik bezweet en met pijn in de schouders onze tuin binnen. Met een echt authentiek Eindhovens straatkunstwerk. De kunstwerk is er op gezet toen een groot stuk tegel er al van af was. Ook op de breuklijn zit verf. Waar zou die tegel toen gelegen hebben? Het geeft de kop iets van een sculptuur. Ik zet hem tegen de Rozemarijnstruik. Net alsof hij een groen torenkapsel heeft. Los, zonder pruik is leuker. Afrohead kijkt een nog beetje bescheten vanaf de tegel onze tuin in. Hij moet nog wennen en ik moet een beter plaatsje vinden. Ik ben benieuwd wat de kleinkinderen zullen doen wanneer ze hem ontdekken.

Man voor het vuurpeleton door Mari Andriessen

Woensdag 23 augustus 2016: “Ik maakte eerst iets van een vrouw met fakkel  en zo, maar verwierp dat idee gelukkig. Toen zag ik in een tijdschrift een foto van een jonge Griekse verzetsstrijder op 't ogenblik dat hij gefusilleerd werd. Dat was een foto van alleen zijn hoofd. Ik vond toen dat ik dáárvan uit moest gaan en maakte een ontwerp ter grootte van 78 cm. Na de goedkeuring van het comité maakte ik het beeld ter grootte van 1.90 meter. Ik moet hier onmiddellijk aan toevoegen dat het kleine beeld véél  en véél beter is en dat daarin meer dan in 't grote beeld het al dood zijn - van de wereld af zijn - tot uitdrukking komt. Overigens merk ik wel dat dit gevoel toch uit het grote beeld wel op mensen overkomt.Man voor het vuurpeleton, beeld van Mari Andriessen(brochure museum Beelden aan Zee).

We zijn deze zomer weer eens in museum Beelden aan Zee beland. Voor het eerst lopen we de ruimte binnen waar veel gipsen beelden, bustes en koppen staan opgeslagen. De ruimte ziet er uit alsof we er eigenlijk niet in mogen. Geen brede entree, krappe paden tussen rekken en een paar halogeen spotjes als verlichting. Dan valt mijn oog op een stapeltje folders met wat uitleg over de opgeslagen beelden. De meesten zijn studies voor beelden die (soms niet) ergens in de echte wereld staan.  Sommige zijn bekend. De Dokwerker en Wilhelmina herken je meteen. Ik lees een stukje van een kunstenaar die vertelt waarom hij iets gemaakt heeft zoals het is. Het is Mari Andriessen (1897-1979) die vertelt over zijn werk Man voor het vuurpeloton (1949).

Ik hou er van om te horen waarom een kunstenaar iets heeft gemaakt, zeker wanneer ik het verhaal zonder moeite kan volgen. Wanneer ik het beeld heb gevonden snap ik het verhaaltje helemaal. Dit is dus iemand die weet dat dit zijn laatste seconden zijn. Het al dood zijn – van de wereld af zijn. Het is geen fijn beeld. Maar wel een goed kunstwerk.

 

 

 

vorige maand    volgende maand

ContactSheet_001
IMG_4782
Museum Beelden aan Zee
Museum Beelden aan Zee - vossenbeeld
Museum Beelden aan Zee - masker
Museum Beelden aan Zee - metalen schijven
Museum Beelden aan Zee - spelen met kunst
Museum Beelden aan Zee - Colaflesje
IMG_4456
IMG_4454
Website_Design_NetObjects_Fusion
EERSTE masterborder

StanSanders.nl    over kunst en anders over iets anders