2015.12.31.Hiroshige 1
2015.12.31.Hiroshige 2
2015.12.31.Hiroshige 3
2016.12.17.fourchettes Francois Dubois
FRED-DUBOIS 1
2015.12.04.ARTPRINT1
2015.12.04.ARTPRINT2

 

vorige maand    volgende maand

Leonardo da Vinci aan je muur

Vrijdag 4 december 2015: Je hoeft niet ingewikkeld te doen om van kunst te genieten. Een paar muisklikken en je hebt het in huis. Art.com verkoopt frames en bijpassende prints voor thuis aan de muur. Op zich niet bijzonder omdat er honderden websites zijn waar prints, al dan niet met frame, worden verkocht. En dan moet je wat doen om je te onderscheiden. Art.com heeft de waaier aan verschillende producten uitgebreid met frames en prints die magnetisch zijn. Heb je een frame met print gekocht (kost wel een paar tientjes) en opgehangen, dan kun je de print makkelijk vervangen door een nieuwe (passende) magnetische print die je dan natuurlijk bij Art.com koopt. Ik vind het systeem een beetje aan de dure kant. Maar als je van strak afgewerkte wanddecoratie en afwisseling houdt is het misschien een idee.

Net als bij andere print websites kun je beroemde afbeeldingen op maat laten afdrukken en ook kiezen uit werken van een aantal aan Art.com verbonden kunstenaars. De site heeft het kiezen van prints zo makkelijk gemaakt dat het bijna onoverzichtelijk wordt. Je kunt sorteren op kunstenaar, stijl, type kamer waarvoor de print bedoeld is, iets passend zoeken bij een print die je al hebt, enzovoorts. Het gaat Art.com natuurlijk om de printer en de lijstenmakerij te laten draaien. Maar dit soort bedrijven verlaagt op hun manier de drempel voor mensen om eens na te denken over de aanschaf van een artprint. Je mag een Picasso gewoon ophangen omdat je het een leuk plaatje vind. Of je een boek gaat lezen om er achter te komen waarom hij het plaatje gemaakt heeft kan,maar hoeft helemaal niet.

Je beslist zelf wat je bij Art.com wil laten printen. Of het nu een reproductie van een van Gogh is, iets van een van de “huiskunstenaars” of je eigen vakantiefoto’s. Ik denk dat de meeste klanten voor de laatste categorie zullen kiezen. Ik kan mij daarvan voorstellen dat die een of twee keer per jaar vervangen worden door foto’s van de familie en dan misschien ook iets moois van een beroemde kunstenaar. De familiefoto’s tussen monumenten van de kunst. Wie weet wat dat allemaal teweeg brengt.

Fred Dubois of Francois DuBois

Donderdag 17 december 2015: Er is een automatische mail binnengekomen van de website museumserver.nl. Iemand heeft gereageerd op een vraag die ik op het forum van die site geplaatst heb. Die vraag heb ik daar in 2011 geleden gepost. Bij veilinghuis Korst van der Hoeff hadden wij toen een schilderijtje gekocht met de naam Fred Du Bois er onder. Een vlot geschilderd stadsgezicht van Parijs. Vooral leuk door de lekker onromantische auto’s en de alledaagse straatsfeer.

Tijdens het zoeken naar die Fred kwamen we er achter dat er ontzettend veel vlot geschilderde stadsgezichten van Parijs zijn gemaakt. Door bekende kunstenaars maar ook door anonieme vaklui. Waarschijnlijk worden er “aan de lopende band” dit soort schilderijen gemaakt omdat er een grote afzetmarkt voor is. Ik weet het niet zeker, maar waarschijnlijk is ons schilderij door een anonieme broodschilders gemaakt en is Fred Du Bois er onder gezet omdat dat zo’n leuk frans klinkende naam is. Het schilderij leidt daar niet onder maar de maker zal waarschijnlijk anoniem blijven. Ergens past dat ook wel. Het schilderij is een samenraapsel van stadselementen (autoverkeer, mensen op het trottoir, reclameborden, een monument, nonchalante panden enz.) en niet echt een specifieke plek. Misschien net zo bij elkaar gefantaseerd als de naam Fred Du Bois.

Hoe dan ook, het forum op museumserver.nl wordt druk bezocht en er komen veel antwoorden op vragen over onbekende kunstenaars. Zelfs onze inmiddels 4 jaar oude vraag blijkt zo nu en dan een vriendelijke speurder nog te inspireren. De behulpzame forumbezoeker wees op de naam . Misschien dat die iets andere naam de oplossing voor ons raadsel was. Al googelend kwam ik op een site met werk van Francois Dubois. Al kijkend naar het werk denk ik niet dat we hier met Fred te maken hebben. Ik vind geen enkel stadsgezicht of ander landschap. Wel mooie schilderijen van deuren, oud gereedschap en zelfs een serie met kleine erwten. Francois houdt van details en neemt zijn tijd om daar eens goed naar te kijken. Hoe mooi kunnen erwten zijn? laat het zien.

Hiroshige of helemaal geen Hiroshige

Donderdag 31 december 2015: Zie ik dit Úcht? Ja ik zie het echt! Ik ben nieuwe veiling-resultaten aan het bekijken op Artprice.com (ik heb daar een abonnement op). Het zijn resultaten van de 19e eeuwse Japanse tekenaar/schilder Hiroshige. Plaatjes van Hiroshige waren en zijn populair. Er is tot op vandaag een levendige handel in originele houtblokprenten van Hiroshige uit de 19e eeuw.

Je kunt de plaatjes ook als replica’s kopen. Die zijn lang na Hiroshige’s dood (1858) gemaakt maar met hetzelfde ambachtelijke houtblokprent-proces. Ook hedendaagse posterwebshops bieden vaak plaatjes van Hiroshige aan. Die worden met moderne inkjetprinters gemaakt en je kunt verschillende formaten kiezen of de prent op canvas of een T-shirt laten zetten.

Ik heb twee 20e eeuwse replica’s van Hiroshige prenten. Een paar jaar geleden heb ik ze voor een paar tientjes per stuk op een veiling gekocht. Ik wil ze verkopen. Ik ga daar niet rijk mee worden. Toch probeer ik op sites als Artprice en Ebay eerst een idee te krijgen wat originelen en replica’s doen.
En dan zie ik ineens dit veilingresultaat van het Parijse veilinghuis Boisgirard-AntoniniDeze replica is geveild voor 500 euro! Boven dit stukje staat een foto van de originele prent. Die heb ik gedownload van de info-site Hiroshige.org.uk. Het is een beroemde prent uit een bekende serie van Hiroshige. Op internet zijn veel foto’s te vinden. Soms wijken de kleuren af door de verschillende fotografen en soms doordat de prent op de foto een slechte namaak is.

Maar dit slaat werkelijk alles wat ik tot nu toe aan nep-Hiroshiges gezien heb. De kleuren slaan nergens op. Allerlei “details” van de originele prent staan er niet op. Het lijkt er zelfs op dat het plaatje op canvas of iets dergelijks is gedrukt. Dit ziet er uit als een misdruk. Gemaakt tijdens de Showa periode meldt het veilinghuis nog. Dat betekent gewoon 20e eeuw (1928-1989) maar klinkt natuurlijk veel interessanter. Ik begrijp niet wat iemand hier mee wil. De koper kan geen grote liefhebber van Hiroshige zijn. Daarvoor is de kwaliteit te slecht. Maar waarom zou je 500+ euro neertellen voor iets wat je niet interesseert? Zou de koper denken dat hij iets belangrijks gekocht heeft? Of misschien kent hij gewoon iemand die er nog meer voor wil betalen!

Op de site van het veilinghuis is meer informatie te krijgen. Boisgirard – Antonini heeft de goede gewoonte om veilingresultaten beschikbaar te stellen aan ge´nteresseerden. Op de site is de originele veilingcatalogus te vinden. Het blijkt te gaan om 53 prenten. Waarschijnlijk de hele 53 rustplaatsen van de Tokaido, de bekendste serie van Hiroshige. Netjes op zijn japans verpakt tussen twee plankjes en met linten. Ik vermoed dat de andere prenten net zo weinig op de originelen lijken dan het zichtbare voorbeeld. Ze niet het originele formaat en ze zijn op papier met een raar reliŰf er in gedrukt. Dus snap ik nog steeds niet wat iemand daar mee wil, maar voor iemand anders zijn ze ruim 500 euro waard.

 

vorige maand    volgende maand

 

Website_Design_NetObjects_Fusion
EERSTE masterborder

StanSanders.nl    over kunst en anders over iets anders