vorige maand     volgende maand

Botterweg Auctions

Donderdag 5 november 2015: De oktober 2015 veiling van Botterweg Auctions is voorbij. Even kijken wat de Bookworm boekenkast van Ron Arad heeft opgeleverd. Op de website van Botterweg zijn de veilingresultaten makkelijk terug te vinden. De boekenkast heeft 100 euro opgeleverd. Precies midden in de schatting van het veilinghuis van 80 tot 120 euro.

Het zou mij verbaasd hebben wanneer de Bookworm veel meer zou hebben opgebracht. Voor een kleine 300 euro is een nieuw exemplaar te bestellen dat gratis wordt thuisbezorgd. Ook met de veilingkosten erbij (26,4%) heeft nu iemand toch mooi een Bookworm voor minder dan de helft van de nieuwprijs.

De mooie vaas van Guggisberg&Baldwin (zie 2 berichten terug) heeft 450 euro opgeleverd (568,80 – inclusief veilingkosten). Ik weet zo niet of dat veel is. In de artprice database vind ik wat veilingresultaten van ander werk van Guggisberg&Baldwin.

Vazen en schaaltjes, die ik minder super vind dan de vaas bij Botterweg, brengen toch vlug bedragen in de buurt van tussen de 500 en 1.000 euro op. Een soortgelijke bruine vaas als op deze foto is eerder dit jaar in Den Haag (Venduehuis der notarissen)geveild voor 650 euro ( 835,25 euro – inclusief 28,5% veilingkosten). Ik vind hem lang niet zo mooi als de vaas bij Botterweg.

Telefoonsex in de Berenkuil?

Zondag 15 november 2015: Iemand heeft wat bladeren van een Lisdodde paars gespoten. Muren, stoeptegels, putdeksels en lantaarnpalen. Niets ontsnapt aan de creatieve spuitbussen in de Berenkuil. Maar planten passen blijkbaar niet goed in graffiti-ontwerpen. Ik zie niet vaak dat ze bijgekleurd worden. Misschien is een plant als ondergrond zelfs voor een graffitimaker iets te vergankelijk.

Mijn aandacht wordt getrokken door een nieuw werk naast de stevige dame. Het is een … wat eigenlijk? Ik zie een penis, borsten, een anus, darmen, poep een likkende mond en daar boven een ingesnoerd lijf met daarop een chagrijnig gezicht met headset op. Geen aantrekkelijk geheel. Waarom doet iemand moeite om zo iets lelijks te maken? Moeten we gewaarschuwd worden voor de sekstelefoon? Is de maker er veel te laat achter gekomen dat er aan de andere kant van de lijn geen echte minnaar zat? En is hij daar nu boos over? Of hebben we het hier over een hardwerkende callcenter medewerker die ons een inkijkje gunt in de liefdevolle commentaren van sommige klanten?

Landschappen in achtergronden. Ik zie ze weer vaker. In een tunneltje staat een werk dat er uitziet als een warrige hoop takken. Ik denk dat het een tekst is maar ik krijg hem tot nu toe niet ontcijfert. De takkenhoop heeft gezelschap van een paar Jeroen Bosch-achtige figuurtjes. Rode spetters of wezentjes. Ze kruipen op, over en achter de takkenhoop en één daarvan heeft een oog. Ze zien er in het echt interessanter uit dan op de foto maar dat is met de meeste graffiti-werken zo. Op  de overgang van de donkere en de lichtere tint blijkt het silhouet van een stad of fabriek te zijn gemaakt. Je ziet dat niet als je snel voorbijgaat. Maar bij veel graffiti loont het de moeite om eens stil te staan en wat langer te kijken.

 Aan de andere kant van de Berenkuil heeft iemand iets met paddenstoelen gemaakt. Ook hier denk ik dat de paddenstoelen een tekst vormen en ook deze kan ik niet lezen. Maar veel leuker dan dat is het knusse landschapje dat onder tegen de traptredes is geschilderd van paddenstoelen en een dorpje, compleet met kerkje en een mooie wolkenlucht. De herfstblaadjes op de traptredes horen er helemaal bij.

2016.11.15.Telefoonsex in de Berenkuil72016.11.15.Telefoonsex in de Berenkuil6

Een interieur uit 1961 door C. Witters

Donderdag 26 november 2015: Het schilderij viel ons allebei, onafhankelijk van elkaar op. Het werd aangeboden op de november 2015 veiling van veilinghuis Korst van der Hoeff (verkocht voor 250 euro). Optimistisch en zonnig. Een huiskamer met witgeverfde rotan meubels. Drie stoelen bij een tafel. De schilder en kijker zien alles vanuit de vierde stoel. Links staat een radio. Televisies waren nog niet algemeen.

De kamer is opgeruimd en zit vol kleur. Geen gemiddelde huiskamer uit die tijd (het schilderij is in 1961 gemaakt door C. Witters -1899-1981). De woning van mensen die wilden horen bij de (toen) moderne tijd. Oorlogsellende en wederopbouw-armoede zijn hier voorbij. Kennedy zegt dat Amerika naar de maan gaat reizen. De tweede helft van de 20e eeuw is begonnen! En het kan niet anders dan dat het ook nog mooi voorjaarsweer is. Op de achtergrond een rij boeken, daarboven wat accessoires met links zelfs de sculptuur van een hoofd. Hier wonen mensen die geïnteresseerd zijn in de wereld en die wereld ook binnen willen halen. De kleuren zijn helemaal de kleuren van die tijd, beter gezegd; van de modebladen van die tijd.

Van dichtbij is te zien dat het hele schilderij is opgebouwd uit aparte kleurvlakken. Nergens loopt de ene kleur over in de andere. Ik weet niet of het daardoor komt dat de huiskamer zo opgeruimd lijkt. Er zijn ook geen mensen te zien en het zou zo een plaatje uit een interieurtijdschrift kunnen zijn. Die zijn ook allemaal onnatuurlijk opgeruimd. Het gaat natuurlijk om de tafel en de stoelen. De kleuren, de hele huiskamer is daar op gericht. Deze meubels zijn speels en speciaal daarom uitgezocht en in de huiskamer gezet. Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg? Kom op mensen, het is 1961!

 

vorige maand     volgende maand

 

2015.11.26.Witters
2016.11.15.Telefoonsex in de Berenkuil
2016.11.15.Telefoonsex in de Berenkuil2
2016.11.15.Telefoonsex in de Berenkuil3
2016.11.15.Telefoonsex in de Berenkuil4
2016.11.15.Telefoonsex in de Berenkuil5
2015.11.05.Botterweg Auctions
2015.11.05.Botterweg Auctions2
Website_Design_NetObjects_Fusion
EERSTE masterborder

StanSanders.nl    over kunst en anders over iets anders