vorige maand     volgende maand

2 keer New York

Donderdag 9 november 2017: Victory BoogieWoogie. Die titel schoot mij te binnen toen ik dit schilderij zag. Het is een werk van Gottfried Salzmann en heet geen Victory BoogieWoogie maar New York. Salzmann maakt veel  werken waar stadsgevels in verwerkt zijn. Salzmann houdt van grote steden. Of eigenlijk de levendigheid er van. Hij schildert en tekent grote gebouwen vanuit allerlei hoeken. Vaak alleen de reflecties in glazen gevels. Het is druk en levendig. Alles lijkt in beweging. Net als op het bekende doek van Piet Mondriaan.

Victory BoogieWoogie heeft een eigen wikipedia-pagina. Na het zien van het schilderij van Gottfried Salzmann klinkt de omschrijving van Mondriaans werk een beetje overdreven: De door elkaar dansende kleuren en de dynamiek van het opengebroken netwerk van de lijnen verwijzen volgens sommige beschouwingen naar het dynamische tempo en het bruisende levensritme van de grote stad New York. (wikipedia). Als je de twee schilderijen naast elkaar bekijkt zie je gewoon een stratenpatroon met verkeer. Inderdaad heel dynamisch.

 

Woldgate Woods van David Hockney

Donderdag 2 november 2017: Ik kijk een minuut of 10 naar een print van een schilderij van David Hockney. Van een afstand lijkt het zeer precies met veel detail. Dichterbij blijken die details ruw en lomp te zijn. Terug op afstand lijkt het weer een gedetailleerde foto. Het doet me denken aan een schoolplaat. De indeling in zes stukken is raar. Daardoor kijk je anders. Het raster verdeelt het plaatje en de aandacht. Ik kijk naar bomen die van het ene vak doorlopen tot in het andere. De stammen lopen door maar de tint verandert vaak op de grens. De schaduw van de boom op de linker voorgrond loopt recht van ons weg. In de andere vakken lijken ze dwars op onze looprichting staan.  Ik heb looprichting geschreven voor ik het weet. Ik zou hier een wandeling kunnen maken. Sterker nog, ik máák wandelingen in bossen die er zo uit zien. Het gekke plaatje is heel realistisch.

Maar het blijft een gek plaatje. De lange schaduwen, die zie je in het vroege voorjaar of de herfst. Als de zon maar op het juiste moment wil schijnen. Dit lijkt mij iets van een beukenbos  in het voorjaar. In de echte wereld lopen schaduwen perfect evenwijdig. Daarom is het gek dat ze hier een hoek lijken te maken. Het lijkt alsof een fotograaf  verschillende opnames maakt en tussentijds de camera draait. Ik ken dit effect van de panoramafoto's  die ik met het programma autostitch maak. Het lijkt alsof er een groot beeld van zes foto's is gemaakt. Een te breed beeld om in één keer op de foto te krijgen.

De opdeling in zessen is niet overdreven. Op elk deel is veel te zien en kun je speuren naar details van echte bossen die je herkent. De bovenste drie delen horen bij elkaar. Net als de onderste drie. De vakken boven en onder elkaar ook. Alle zes tegelijk of ieder apart. Elke combinatie is  de moeite waard. Zou het raster er niet op hebben gezeten dan trekt de blik automatisch naar het vak midden-onder. Daar is een bosweg te zien die verderop steeds donkerder en  bijna een tunnel wordt. Helemaal op het eind een lichtgroen schijnsel, zonlicht. Een andere plek. Ik zie geen boomstompen maar de vakken links en rechts zijn sprekend uitgedunde percelen die je in een modern bos vaak tegenkomt.

Ik ga zoeken en kom op een site die gaat over Woldgate Woods, de weg die er doorheen loopt en Hockney's werk daar. Ik lees daar ook dat Hockney een Ipad heeft gebruikt bij het vastleggen van dit gebied. Ook op de Wikipediapagina over Hockney is te vinden dat hij foto's samenvoegt om zo een vollediger perspectief te krijgen. Had ik het dus goed gezien.

De print staat te koop op de website van Galerie F. Ik schrik wanneer ik de afmetingen zie. Het witte vel is ongeveer een A3 en het plaatje zelf is niet veel groter dan een A4. Dat is klein. Is het originele schilderij even groot als deze print? Is 120 euro niet veel geld voor een ongenummerde (giclee)print? Het is de buy now prijs op de website van Galerie F. Dus je kunt een lager bod uitbrengen en zo de print misschien goedkoper krijgen.

Via het veilinghuis Sotheby's is het originele Woldgate Woods schilderij in 2006 verkocht voor ruim 11,7 miljoen dollar (inclusief veilingkosten). Het schilderij dat bij Sotheby's is verkocht ziet er veel herfstiger uit dan de print. Zouden er meerdere versies bestaan? Goed mogelijk. Het schilderij is inderdaad veel groter dan de print. Ruim 1,80 meter bij ruim 3,50 meter maar is ook 100.000 keer duurder.

 

vorige maand     volgende maand

woldgate wood print
woldgate wood painting1

woldgate wood - print

woldgate wood - schilderij

newyork by Gottfried Salzmann 2017
Piet_Mondriaan_Victory_Boogie_Woogie
Website_Design_NetObjects_Fusion
EERSTE masterborder

StanSanders.nl    over kunst en anders over iets anders