vorige maand    volgende maand

De kapotte poppenkop

Woensdag 5 oktober 2016: Het poppenlijf is op sublieme wijze gered van de kliko en hergebruikt. Zou de kop ook te herstellen zijn? Ik kan niet inschatten of de zwerm scherven een compleet hoofd kunnen vormen. De enige manier om daar achter te komen is aan de slag met lijm en puzzelen maar. Ik heb geen geduld om uit te zoeken van welk materiaal  deze etalagepop gemaakt is en welke lijmsoort het best te gebruiken is. De eerste scherven passen perfect op elkaar. Het lukt te goed om nu te stoppen. Simpele alleslijm is op de zolder snel gevonden en blijkt goed te werken.

Na twee keer een half uurtje puzzelen zijn alle scherven terug op hun plek. De kop blijkt nagenoeg compleet! Hij ziet er wel raar uit met al die zichtbare breuklijnen en lijmresten. Maar het resultaat is ruim voldoende om de volgende stap te gaan zetten. Ik wil met schuurpapier de kop helemaal kaal maken. Alle verf (en lijmresten) weg. Scherven die niet helemaal op gelijke hoogte zitten moeten met schuren passend te krijgen zijn, hoop ik. Wanneer dat goed lukt kan ik bedenken hoe de kop verder af te werken.

Maandagochtend in de Berenkuil

Woensdag 19 oktober 2016:  Hé, Beavis&Butthead! Het eerste tunneltje van de Berenkuil en meteen iets wat me bevalt. Fiets wegzetten en eens zien wat hier leuk aan is. Beavis, Butthead en hun zitbank. De nihilistische drie-eenheid uit de jaren '90.  Flarden van leuke herinneringen, ze verdwijnen weer snel.  Het hier en nu eisen de aandacht op: Deze Beavis en Butthead zijn alweer aan het verdwijnen onder nieuwe graffiti-uitingen. Beavis ziet er trouwens wel blits uit. Veel realistischer en 3D-achtiger dan het televisie-origineel in de vorige eeuw.

Vandaag is nog veel leuker dan gisteren: Op de B&B-bank zit Briks en die is meer van nu. Beavis en Butthead staan ernaast want iets dat Briks heet maakt natuurlijk geen plaats. Het zijn twee totaal verschillende tekenstijlen. Maar wanneer ik de bijschriften goed begrijp is het geheel een samenwerking tussen Sapo en Briks en horen ze dus echt bij elkaar. Briks houdt niet van ingewikkelde meer-dimensionale ontwerpen en onleesbare woorden. Het gaat om de letters en de kleuren. Het is de tweede keer dat Briks mij opvalt. Loeien van letters in een knalkleur eisen de eerste aandacht. Die letters blijken niet alleen groot maar  uitgekozen lettertypes die keurig strak zijn geschreven. De knallende kleur wordt ondersteund door goed gekozen lijntjes en contrasten. Hier steekt alles nog eens extra mooi af tegen de blauwe achtergrond van de B&B huiskamer. Beavis  is onder de indruk (“graffiti for my bumhole”). Butthead heeft een bloedneus.

Graffiti in de Berenkuil Eindhoven

Onderweg naar het volgende tunneltje zie ik dat iemand van piepkleine tegeltjes een vierkantje op het beton heeft geplakt. De tegels hebben twee verschillende tinten en het woord LUKE is te lezen. De naam van de maker of zijn/haar muze? Het is in ieder geval gemaakt om er in alle bescheidenheid lang te blijven zitten. Nu ik dit opschrijf meen ik zelfs dat ik al eens eerder over deze LUKE geschreven heb. Ik moet nog veel opknappen aan deze website, misschien dat ik het dan tegenkom. Het zou een bewijs zijn dat LUKE er dus al lang hangt.

Ik vind het altijd leuk om afwijkende dingen tegen te komen. Rare graffiti maar ook andere straatkunst zoals tegeltjes, stencilwerk, affiches en stickers natuurlijk. Op een lantaarnpaal zitten er een hoop geplakt met de beeltenis van een varken, Oink (of Oinko?) genaamd. Oink heb ik, denk ik, vaker op muren gespoten gezien. Nu staat het sympathieke varkentje in vrolijke kleurtjes op stickers. Die zullen we vast nog vaak tegen gaan komen.

Net als de kabouter. Op de paal, boven de Oinks, staat hij een beetje op kabouter Wesley te lijken, ook al zo'n mediafiguurtje van eens en geleden. Hij wijst omhoog naar de hemel, of eigenlijk naar het rijtje symbooltjes dat er boven zit. Het moet een flinke klauterpartij zijn geweest om hem hier zo netjes neer te kunnen zetten. Misschien is er gewoon een ladder gebruikt. Dezelfde symbolen waar de kabouter naar wijst zijn terug te vinden in een groot werk in het tunneltje vlakbij. Vooral de Eindhovense graffiti klassieker Lempke valt op. Lempke wordt als engeltje weergegeven. Wordt Lempke hier heilig verklaard of dood misschien? Die kabouter zal er vast wel iets mee te maken hebben! Het linkerdeel van de muur wordt ingenomen door het woord VENOM, gif dus. Lempke is ten onder gegaan aan vergif en gereïncarneerd als kabouter. Duidelijk.

Graffiti in de Berenkuil Eindhoven

Nagedacht over maatschappelijke vraagstukken wordt er ook al in de Eindhoven. Boven de ingang van het kaboutertunneltje staan bebloede koppen van door stroperij bedreigde dieren. Think staat er boven, met een hoop uitroeptekens. Waarom staat dat hier? Gaan mensen die de Berenkuil binnenfietsen vaak stropen in Afrika en worden ze zo op andere gedachten gebracht? Zou best kunnen natuurlijk. Ik fietst straks langs het Eindhovensch kanaal. Met een beetje fantasie kun je daar een neushoorn tegen het lijf lopen. Wanneer dat gebeurt zal ik er omheen rijden en niet nadenken over hoeveel zijn ivoor waard is, goed?

BRILLOBOX_BOTTERWEG_AUCTIONS

De ultieme BrilloBox bij Botterweg Auctions

Donderdag 27 oktober 2016: Hé een Brillobox. Een dunne kartonnen verpakking. Misschien zitten de originele Brillo zeepsponsjes er nog in. Misschien ook niet; het doosje is open geweest. Op de hoeken is wat slijtage te zien. Ik weet niet wat dit doosje ooit in de winkel heeft gekost. Botterweg Auctions vindt dat het nu tussen de 550 en 650 euro waard is. Het is aangeboden op de veiling, niet verkocht en staat nu te koop in de aftersale voor 450 euro (exclusief veilingkosten). Dit oude huishoudelijk product is zo duur omdat er een handtekening op staat van Andy Warhol.

Ik hou hier wel van. In 1964 shockeert Andy Warhol de brave hardwerkende kunstwereld met zijn BrilloBoxen project. In hout nagemaakte winkeldozen die op niks anders leken dan de echte dozen in de schappen van de supermarkt. De zoveelste revolutie in de kunstwereld was een feit. De Brilloboxen van Warhol trokken de wijde wereld in, beleefden tal van avonturen en zorgden jaren later nog voor ophef en plezier.

Op een gegeven moment is iemand naar de winkel gegaan om daar een doosje met Brillosponsjes te kopen. Niet om te gaan poetsen maar om Andy Warhol er zijn handtekening op te laten zetten. Misschien was Warhol een goede bekende, of hij was toevallig in de buurt. Handtekening gevraagd en gekregen. Natuurlijk. Een eigen gesigneerde BrilloBox. Daar wil iedereen aan komen en het doosje dreigt kapot te gaan. Zonde, misschien wordt het ooit nog veel geld waard. Vandaar waarschijnlijk de plexiglas hoes.

Nu ligt het doosje bij Botterweg Auctions. Na al die jaren toch nog in de uitverkoop, al heet die dan aftersale. Probleem is dat het veilinghuis niet zeker weet of de handtekening echt is. Waarschijnlijk houdt dat de kopers af. Maar dit is wel het voorwerp dat Andy Warhol inspireerde tot het (laten) maken van zijn veelbesproken kunst-BrilloBoxen. En wat is er mooier dan een handtekening van Warhol die authenticity not guaranteed is? Echt Warhol toch? 450 euro is gewoon voor niks.

 

 

 

vorige maand    volgende maand

scherven van kapotte poppenkop
gedeeltelijk geplakte kop
gedeeltelijk geplakte kop binnenkant
IMG_5233
IMG_5236
IMG_5235
Graffiti in de Berenkuil Eindhoven
Graffiti in de Berenkuil Eindhoven
Graffiti in de Berenkuil Eindhoven
Graffiti in de Berenkuil Eindhoven
Graffiti in de Berenkuil Eindhoven
Graffiti in de Berenkuil Eindhoven
BRILLOBOX_EXPOSITIE
BRILLOBOX_OMSCHRIJVING
Website_Design_NetObjects_Fusion
EERSTE masterborder

StanSanders.nl    over kunst en anders over iets anders